Read Der Ritter, den es nicht gab by Italo Calvino Oswalt von Nostitz Online

der-ritter-den-es-nicht-gab

nnen hohl, besteht Ritter Agilulf nur aus Rüstung, Kampfgeist und Pflichtgefühl: Das Musterbild eines ordentlichen Soldaten. Doch ausgerechnet diesen ergebensten Kämpfer Karls des Großen trifft der Verdacht, zu Unrecht zum Ritter geschlagen worden zu sein....

Title : Der Ritter, den es nicht gab
Author :
Rating :
ISBN : 9783423107426
Format Type : Paperback
Number of Pages : 132 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Der Ritter, den es nicht gab Reviews

  • Ahmad Sharabiani
    2019-04-21 03:55

    Il cavaliere inesistente = The Nonexistent Knight, Italo Calvino عنوان: شوالیه ی ناموجود؛ نویسنده: ایتالو کالوینو؛ مترجم: پرویز شهدی؛ تهران، چشمه، 1381؛ در 175 ص؛ شابک: 9643620514؛ چاپ سوم 1385؛ چاپ پنجم 1388؛ شابک: 9789643620516؛ موضوع: داستانهای نویسندگان ایتالیایی - قرن 20 مماجرای جنگهای صلیبی ست . آژیلوف شوالیه ای ست که در سپاه شارلمانی فرانسه حضور دارد. او شوالیه ای منظم با زرهی سفید است که در حقیقت جسم و وجود انسانی ندارد. یک اراده و صدای انسانی درون زرهی فلزی، و با این حال دقیقتر و پرکارتر از سایر شوالیه ها. به عبارتی شوالیه ای که وجود ندارد اما حضور دارد ...؛ کتاب را دو سه بار خوانده ام، داستانهای کالوینو همیشه نازنین و خواندنی ست، همیشه بکر، به فکر دنبال کردن سرراست نباشید، کالوینو نوآور است. رولان بارت، نویسنده قرن 20 فرانسوی، (نوشته هایش را پیام یزدانجو و احمد اخوت ترجمه کرده اند) کالوینو و بورخس را دو خط موازی میشمارد؛ و نیز کالوینو را نویسنده ای پست مدرن میداند، چنان روشن همه چیز را به طنز میگیرد، و جهانی خلق میکند سراسر از رمز و راز؛ که ...؛ ا. شربیانی

  • Ilenia Zodiaco
    2019-05-03 08:49

    La pagina ha il suo bene solo quando la volti e c'è la vita dietro che spinge e scompiglia tutti i fogli del libro. La penna corre spinta dallo stesso piacere che ti fa correre le strade.

  • Raha
    2019-05-08 10:47

    کتاب داستانی است از ماجراجویی های جذاب و خواندنی شوالیه ی زره پوشی که وجود نداشت!! از نظر من کالوینو در این کتاب بیش از همه جنگ را به تمسخر می گیرد و به تعبیری آن را در نهایت نیمی قصابی و نیمی پیش آمد های روزمره قلمداد میکند.کتاب زیبایی بود و کنایه هایی که در قسمت های مختلف داستان به کار رفته بود به جذابیت و ارزش کار افزوده بود***احساسِ داشتن یک دشمن در پیش رو و یک دوست در کنار خود ، احساس گرم و لذت بخشی است ***هیچ صفحه ای ارزشمند نیست مگر اینکه وقتی برگردانده می شود،پشت آن زندگی در جریان باشد و به نحو جدا ناپذیری همه ی صفحه های کتاب را به هم پیوند دهد.قلم را همان لذتی به پرواز در می آورد که ما را به دویدن روی جاده ها وا می دارد.با پایان گرفتن یک فصل ،آدم نمیداند قلم چه ماجرای دیگری را می خواهد تعریف کند***اگر کسی وجود داشته باشد که باید به حالش دل سوزاند ، عاشقی است که هرگز طعم بوسه های معشوقه را نچشیده و به خاطر آن اه می کشد و هزاران بار ترحم انگیزتر از او ، عاشق بی نوایی است که فقط لحظاتی چند طعم این بوسه ها را چشیده و بعد برای همیشه از ان محروم مانده است

  • Uyuyan Adam / Engin Türkgeldi
    2019-05-03 04:47

    Yüzeyde basit, hatta çocukça bir hikayesi var gibi görünse de, başka bir katmanda varolmanın farklı biçimlerini ele alıyor Calvino. Rahat okunan, yazarın o kendine mizahından payını almış, Calvino severleri üzmeyecek bir kitap.

  • صان
    2019-05-09 04:53

    یک کتاب بی‌نظیر!تخیل و ایده‌های کالوینو نفس آدم رو بند میاره. طنزش آدمو به قهقهه وا می‌داره. مفاهیمی که ازش حرف می‌زنه باعث می‌شه با خودت بگی این کتاب صرفن بامزه‌بازی و خلاقیت نیست، بلکه پشت‌اش فکر شده و مسائل مهمی رو داره نقد می‌کنه.خوندنش رو به هرکسی پیشنهاد می‌کنم.حین خوندن این کتاب، دفعات زیادی کتاب رو خواهید بست و به دیوار و منظره روبرو خیره خواهید شد و لبخند خواهید زد و ماشاالله‌به‌نویسنده در ذهن خواهید گفت.

  • Özgür
    2019-05-14 10:47

    Kitabı okurken, şairaneliği, masalsı tavrı ve akışkanlığından ötürü, bir çok yerinden bahsetmek istiyordum. Şu an da neyi nasıl tasvir edeceğim hakkında hiçbir fikrim yok. Calvino bir anlatı ustası o kesin. En büyük ustalığı da anlatırken yakanızdan tutup size birebir anı yaşatması..Kitabı sevdim.Kitabı çok sevdim.

  • Golnaz
    2019-04-25 08:37

    داستانش برام کشش لازم رو نداشت، اما موضوع، تشبیه ها و کنایه هایی که به کار برده بود رو دوست داشتم

  • Paria
    2019-05-15 05:37

    «شوالیه ناموجود» اثر ایتالو کالوینو. سومین جلد از سه گانه ی نیاکان ما.داستان شوالیه ای در ارتش پارلمانی فرانسه که وجود خارجی نداره. شوالیه ای که درون یک زره سفید و زیبا قرار گرفته و پرافتخارترین جنگجوی ارتشه ولی وجود نداره! و از طرف دیگه، فردی به نام گوردولو که وجود داره اما خودش خبر نداره!من این کتاب رو به نسبت دو کتاب قبلی همین سه گانه بیشتر دوست داشتم و بنظرم یکنواختی کمتری نسبت به اون دو تا داشت. بطور کلی بنظرم ایتالو کالوینو نویسنده ایه با ایده های به شدت جذاب و خلاقانه که البته این ایده ها همیشه خیلی خوب پرداخته نمیشن.تا الان چهار تا از معروف ترین اثارش، یعنی این سه گانه و کتاب اگر شبی از شب های زمستان مسافری رو خوندم. و بعید میدونم به این زودی ها دوباره بخوام کتابی ازش بخونم.

  • Carol
    2019-05-13 04:41

    Este livro conta, de fato, as aventuras de um cavaleiro que não existe, mas que, de alguma forma, tem uma armadura branca e faz parte do exército de Carlos Magno. Sim, é isso mesmo. E que escrita incrível! Me peguei dando altas gargalhadas durante a leitura, que flui muito rapidamente, já que o livro é super curto e cheio de ação. Recomendo com todas as minhas forças e quero ler muitos outros livros dele!

  • Carmine
    2019-05-06 08:41

    Festosa epica cavalleresca Massì, alla fine siamo tutti dei poveri stronzi con il desiderio di onorare il padre caduto, per poi ritrovarci intrappolati in alto a sinistra dell'esercito - posizione c2 dello schiacchiere tattico - e menare fendenti come se non dovessimo vedere l'alba del giorno dopo.L'individuo si mimetizza nella società sino a scomparire colle azioni automatiche che non richiedono nulla oltre la risposta affermativa a un ordine; e i giorni passano senza che questa stupidità venga compresa o, almeno, percepita.Forse è davvero meglio vivere nell'ignoranza della vita stessa, come insegna il prode Gurdulù, scudiero di Agilulfo.

  • KamRun
    2019-05-08 08:31

    کتاب سوم از سه گانه "نیاکان ما".کتاب،داستان شوالیه ای را روایت می کند که وجود ندارد.نیروی اراده ای که آنقدر قدرت می گیرد تا درون زره ای تهی،از هیچ موجودیت پیدا کند و حتی عنوان شوالیه و اسم و رسم برای خود کسب کند.داستان تماما در زمان جنگ های صلیبی اتفاق می افتد.کالوینو با طنزی زیبا بیهودگی جنگ و بی هدفی شوالیه ها را به تصویر می کشد که ظاهرا برای هدفی مقدس می جنگند.طنز در بعضی نقاط به اوج خود می رسد: "باید ما را درک کرد.هرچند جزء خانواد های اشرافی هستیم،ولی دخترانی روستایی به شمار می آییم که همه عمرمان را در قصر های دور افتاده و سپس در صومعه ها سپری کرده ایم.در حقیقت به جز مراسم نماز،دعاهای سه روزه،عبادت های نه روزه،کار در مزارع،انگورچینی،شلاق خوردن رعیت ها،زنای با محارم،آتش سوزی،دار زدن،محاصره،هجوم،غارت،امراض مسری و فسق و فجورهایی از همه نوع،چیز دیگری ندیده ایم.توقع دارید که یک خواهر مذهبی بی نوا،از کارهای دنیا چه چیزی بداند؟" شخصیت پردازی کالوینو هم در این اثر به نوبه خود قابل توجه و تقدیر است؛رعیتی که وجود دارد،بی آنکه خود بداند و اربابش، اصیل زاده ای که وجود ندارد و خودش هم این را می داند.اما وجود طنز زیبا و شخصیت پردازی منحصر به فرد،داستان از میانه خود سیری لجام گسیخته به خود می گیرد و زیبایی و جذابیت اولیه خود را تا حدی از دست می دهد.

  • Diaa Jubaili
    2019-05-07 06:31

    لم تكن روايات كالفينو يوما مجرد روايات تاريخية، التاريخ فيها يأحذ الشكل، الملامح، والتقاليد السائدة في عصر ما. اما مادة الرواية، فتلك بالضبط ما تجعل القارئ يقرأ بدهشة، وحرص، شاعرا بالامتنان لكالفينو. ولا احد يعرف بأي سحر يكتب هذا الرجل، وكيف يصوغ جمله مثل جواهرجي محترف، لا يعبأ بالمنمنات والزخارف، بقدر اهتمامه بالعمق الذي ينسينا او يجعلنا لا نلتفت او حتى نتساءل قائلين : ما هذا الهراء يا سيد كالفينو ! كالفينو احد اولئك القلائل الذين، لعلمهم ان ثمة قراء سذج، يعمدون من اول سطر الى التنبيه من ان ما سيرويه خرافة، من دون اللجوء الى ارفاق الديباجة التي تقول : احداث هذه الرواية ليست حقيقية .... الخ ! في النهاية، لم اقع على تعريف محدد لما قراته في ثلاثية كالفينو ، الفيسكونت المشطور، البارون المعلق، والفارس الخفي، وهذا لا يعني ان ليس هناك من صنف ادبه ضمن خانة معينة، لكن من عاداتي القرائية ان ارجأ كل عمل اقرأه الى نوع اجترحه شخصيا، واطلق عليه اسما. لكني مع كالفينو عجزت ان افعل ذلك حقا.

  • Raúl
    2019-05-17 03:32

    Ser, estar, parecer, pertenecer, buscar. El caballero inexistente es una novela fantástica de interés filosófico, aunque no hace falta saber nada previo de existencialismo para disfrutarla y pensarla. Como las anteriores obras de Italo Calvino, ésta es una novela independiente, pero cierra el ciclo 'Nuestros antepasados', formado también por 'El vizconde demediado' (1952) y 'El barón rampante' (1957). Con este 'ciclo', Calvino quería mostrar, en sus propias palabras, 'un árbol genealógico de los antepasados del hombre contemporáneo, en el que cada rostro oculta algún rasgo de las personas que tenemos a nuestro alrededor, de vosotros, de mi mismo'. Si en el primero de los libros teníamos a un hombre morálmente mutilado, por imposición social, y en el segundo a otro que mantenía su individualidad en la búsqueda de la vida en comunidad, ahora se plantean problemas más existenciales: Agilulfo Emo Bertrandino de los Guildivernos, el protagonista, es una reluciente armadura blanca sin nada dentro, un caballero que no existe, en búsqueda de la reafirmación de su existencia.'- ¡Pero...! ¡Lo que hay que ver! - dijo Carlomagno -. ¿Y cómo lo hacéis para prestar servicio, si no existís?'¡Con fuerza de voluntad - dijo Agilulfo -, y fe en nuestra santa causa!'Otros personajes vienen a conformar el cuadro completo. Fácilmente podríamos dibujar un esquema sobre un papel colocando en su lugar a cada uno - todos ellos simbólicos -. Agilulfo no es más que su largo nombre y títulos, su conciencia de ser y su deber intachable, y en eso es un individuo tan perfecto como irreal, vaporoso, jamás falla un golpe de espada y siempre sabe lo que, por su condición de caballero, debe hacer en cada momento. El genuino hombre-idea, tinta sobre papel blanco; lo entendemos, lo buscamos, nos anima a seguirle. Frente al caballero Agilulfo colocaríamos a su escudero Gurdulú (solo es uno de sus muchos nombres), un personaje que representa exactamente lo contrario: pura materialidad caótica, fundido con todo lo que le rodea, capaz de mimetizarse con el mundo y confundirse incluso con el plato de sopa que está comiendo - ¿la sopa soy yo? ¡Todo es sopa! -. Sin duda, Gurdulú existe, es parte del mundo, pero carece por completo de individualidad. Ambos personajes son extremos, y casi no son ni personajes, sino meros conceptos dicotómicos. El hecho de que Gurdulú sea el escudero de Agilulfo parece, además, un pequeño guiño a esa inmortal pareja literaria que fueron Don Quijote y Sancho Panza. El resto del reparto es menos abstracto que los tipos anteriores. Rambaldo es un caballero novel que me recuerda al vizconde Medardo antes de ser demediado, llega a la guerra como un joven soñador que tiene idealizada la orden de caballería y aspira a emular a su padre y convertirse en alguien digno de admiración en ese mundo, que es el suyo y el nuestro. Pronto se desilusiona ante lo que va descubriendo y sufre dudas existenciales que lo sitúan entre el caballero Agilulfo y el caótico Gurdulú; los rituales caballerescos, las pomposas fórmulas... no son más que reglas de juego falsas, ¿merece la pena creer en ellas? Torrismundo, otro personaje, viene a responderle desde el nihilismo: 'No hay defensa ni ofensa, no hay sentido de nada (...) Enseñas, grados, pompas, nombres... Todo es fachada. Los escudos con las hazañas y los emblemas de los paladines no son de hierro: son papel, que lo puedes atravesar de parte a parte con un dedo'. Pero si todo es tan falso o tan irreal como el caballero Agilulfo, ¿qué hacer? Es necesario agarrarse a algo para encontrar el sentido. Rambaldo escoge olvidarse un poco de las órdenes de caballería, que representan los títulos y las instituciones que otorgan pertenencia e identidad en el mundo, y se deja llevar por la pasión individual, enamorándose de la bella y aguerrida Bradamante, mujer soldado; Torrismundo cifra su identidad en su herencia y pasado, y emprende la búsqueda de sus padres que, lejos de ser dos individuos biológicos, son nada menos que una institución, la orden de los caballeros del Santo Grial. Mientras tanto, la mencionada Bradamante, cansada de los hombres existentes, vive enamorada del hombre ideal y persigue el amor de nuestro Agilulfo, el caballero inexistente. Por graciosos motivos de guión, todos estos personajes deben realizar un viaje, cada uno en busca de su identidad. La fantasía medieval es muy adecuada para el concepto del viaje, pues nos vienen a la cabeza las gestas de los caballeros andantes o las búsquedas en lejanas tierras. Agilulfo persigue reafirmar su sentido de ser y va en busca de una virginal doncella a la que salvar una vez más. Gurdulú, incapaz de encontrar sentido a nada más allá de la realización de tareas concretas, le acompaña como escudero por mandato de Carlomagno. Torrismundo, el nihilista, quiere perder su individualidad y fundirse en la Orden del Santo Grial, sus antepasados, que Calvino pinta como una suerte de monjes zen vestidos de caballeros míticos medievales. Rambaldo, vitalista, persigue a Bradamante, la mujer real, y ésta persigue a su vez a Agilulfo, el hombre ideal. En medio sucederán varias aventuras no exentas de humor, castillos con damiselas hambrientas de amor, barcos pintados en el mar, ballenas y harenes orientales. Me apostaría un santo grial a que los Monty Phyton se basaron en esta novela para su película 'Los caballeros de la mesa cuadrada' (1975), porque hay en ella muchas ideas que ya se encuentran en la obra de Calvino, casi sin alterar: la propia búsqueda del Grial, el caballero negro, el castillo de las mujeres... Hablamos de del humor y de simples ideas tomadas. La película es buena, llena de humor absurdo y referencias de la fantasía medieval, pero por lo demás no puede compararse a 'El caballero inexistente', ni en su sentido completo ni en su interés.Como en las anteriores novelas de Calvino, la dimensión política tiene también especial relevancia, y aquí de nuevo conjuga bien la vaga ambientación medieval. Agilulfo, el caballero ideal, defiende la causa de su rey sin cuestionarla, porque si lo hiciese él mismo desaparecería. Su armadura es su identidad, lo único visible ante los demás, y lo único que permite hablar del propio personaje. 'Sin ella [la armadura] con los tiempos que corrían, incluso un hombre que existe se arriesgaba a desaparecer'. Así como hay personajes sin identidad, o con una fuerte identidad basada en alguna institución o título insigne, existen también miles de invisibles personajes sin identidad colectiva que no figuran en ninguna saga heroica surgida de la pluma de algún monje al servicio de los estamentos privilegiados. Hablamos, por supuesto, de los campesinos, esa gran mayoría no privilegiada y silenciada en los rígidos esquemas estamentales. Saliéndonos del cuadro medieval y llevando la parábola a nuestros tiempos, podríamos hablar también del proletariado sin conciencia de clase, en términos marxistas, o de cualquier grupo social no privilegiado. Calvino nos pinta un mundo fantástico poblado de familias aristocráticas vacías y pueblo llano sin nombres, así como guerras sin sentido organizadas por las clases dirigentes.'No era raro topar con nombres y pensamientos y formas e instituciones a los que no correspondía nada existente. Y por otra parte por el mundo pululaban objetos y facultades y personas que no tenían nombre ni distinción de lo demás'.Aún no he mencionado uno de los puntos más fuertes de 'El caballero inexistente', que es la voz narradora. En esto es superior a los dos anteriores títulos del ciclo, pues tenemos un interesante ejercicio de meta-literatura, porque la narradora es una monja - invirtiendo el género del clásico clérigo escribano de batallas - que no deja de cuestionarse las ideas que está transmitiendo, ya que desde el capítulo IV queda claro que todo el relato y el resto de personajes son una mera invención suya. Nos habla de batallas y de viajes y a la vez nos confiesa que no tiene ni idea ni de batallas ni de viajes, porque apenas conoce mundo. Tampoco el escritor está seguro de lo que está escribiendo cuando trata temas profundos referentes a la vida y el sentido del mundo. Al final la autora nos desvela ser uno de los personajes que ha escrito y la ficción dentro de la ficción se hace realidad y... Aquí lo dejo. Os animo a leer la novela y seguir las peripecias del caballero inexistente.

  • عبد الله
    2019-05-03 02:50

    رواية تشعرك بأن شيئا خفيا يحدث بداخلها ولكنك لا تستطيع إدراك كنهه فتتريث بين السطور وتعيد التأمل من جديد في شخصيات هذه الرواية الفريدة. دون أن تصل إلى نتيجة نهائية ومحددة وهذا هو الشيء الجميل في الرواية. الذي يجعل من كل قارئ ينظر إلى العمل من عدة زاوايا و تتفتح رؤيته على جوانب مختلفة من الطبيعة الانسانية . الفارس الخفي هو الحلقة المفقودة في القصة التي تتمحور حولها الشخصيات الرئيسية وكلها ترتبط بمصيره أو تقع تحت تأثيره بطرق مختلفة.

  • Davide
    2019-04-26 02:56

    Imparerà anche lui. Neppure noi sapevamo d'essere al mondo. Anche ad essere si impara.

  • Nazzarena
    2019-05-09 05:30

    Fantastico.Il modo in cui Calvino ti fa ragionare pur facendoti ridere è inimitabile.

  • Sonya
    2019-05-10 09:52

    بعد "ویکونت دو نیم شده " این دومین کتابی است که از کالوینو می خوانمماجرای شوالیه ناموجود، کسی که هیچ کس است و هیچ کسی نیست و از همه ی کسانی که هستند تاثیر گذارتر است .کسی که در حسرت لذت از خواب و خوراک و سایر ویژگی های جسمانی استشوالیه ای غرق در عنوان و افتخار بی آنکه وجود داشته باشد. تنها کسی که تیر هایش تصادفی به هدف نمی خورد! او مهتری دارد که وجود دارد بی آنکه خود بداند و خود را هر آنچه که می بیند همان تصور می کند.کسانی هستند که عاشقش هستند و کسانی وجود دارند که جز با او نمی توانند درد دل کنندکسی که با زره سفید خالی اش در همه جا حضور دارد. اما روزی این زره خالی هم خالی می شود و نه خالی مثل قبل بلکه خالی خالی ،خالی از هیچی که وجود نداشت اما همه به بودنش سخنانش وتاختن روی اسبش عادت داشتندبعد این مهترش باید در حفره های خالی به دنبالش بگردد اما او هرگز باز نمی گردد این داستان در واقع یک طنز است و جنگ هایی را که سالیان سال انسان ها را در کام خود فرو می برد به سخره می گیرد. طنز تلخی که به آن می خندیم و باز هم از دور اخبارهای میدان های جنگ و دلاویری های شوالیه های موجود و یا ناموجود را می شنویم بی آنکه بدانیم حقیقت ماجرا چیست قسمتی از متن کتاب: آیا جنگ در حقیقت و از همه چیز گذشته آیا هنر دست به دست گشتن اشیایی نیست که هر بار قراضه تر می شود ؟جنگ در نهایت نیمی قصابی است و نیمی پیش آمد های روزمره و نیازی به تامل در باره آن نیست.

  • Kübra Yağmur
    2019-05-13 09:31

    Finish yapabilmek ne güzel bir nimet, onu hatırladım. 😉Calvino’nun birbirinden bağımsız içeriklere sahip üçlemesi, her kitabıyla ayrı güzeldi. Farklı konuları öyle bir işleyişi var ki elinden bırakmak istemiyor insan.Sade ve basit bir anlatımla etkileyici eserler ortaya koyabilme kabiliyeti beni üç kitapta da ayrı ayrı etkiledi. Gerçek dışı öğelerle anlattığı gerçeklikler, karakterleri ve olayların geçtiği dönemler ince ince düğümlerle birbirine bağlanmıştı.Nasıl olduğunu anlamadan akıp giden sayfaların içinde dolaşmanızı isterim.Şimdi yazarın diğer kitaplarını merak ediyorum ve en kısa sürede tekrar Calvino okumak istiyorum.

  • Nahid
    2019-04-22 03:29

    کتاب حرف خیلی تازه ای نداشت، (جز نکوهش جنگ و عبث بودنش) اما دو شخصیت جذاب داشت ؛ آژیلوف ، شوالیه ای که وجود نداره و گوردولو که نمی دونه وجود داره! آژیلوف سفید ‌پوش جسمی نداره و فقط یک نیروی اراده است که در پشت زره ی تو خالی ، با دلاوری و نظم مثال زدنی مبارزه می کنه. و گوردولو ، انسانی که وجودش رو در بودن دیگر اشیا بدست میاره. نویسنده عشق رو به داستان اضافه کرده و آخر داستان می فهمیم یکی از راوی ها 'برادمانت' از شخصیت های داستان بوده که در قالب دیگه ای داستان را می نوشته. نسبت به «بارون درخت نشین» توصیفات و شرح جزییات کمتری رو داره و بیشتر به داستان گویی تکیه کرده. من بارون و بیشتر دوست داشتم.

  • Cristina - Athenae Noctua
    2019-05-17 06:44

    Il cavaliere inesistente è un libro sottile e dai capitoli brevi, eppure affronta tematiche complesse e articolate. Italo Calvino, del resto, sa sempre come racchiudere in poche pagine considerazioni e storie ricchissime, riuscendo a dire tutto con le parole essenziali, con l'ironia, con la fantasia e con dei raffinati rimandi intertestuali. Attraverso questo libro, assieme ai suoi personaggi, il lettore impara ad essere, riflette sul senso dell'identità, sul rischio che si corre a volersi mantenere sempre fedeli a se stessi, a cadere nell'orgoglio o, al contrario, a tentare di cambiare la propria natura e a darsi una veste nuova.http://athenaenoctua2013.blogspot.it/...

  • Giorgia
    2019-05-12 09:57

    Sarcastico e goliardico in alcuni momenti, vero e profondo in maniera spiazzante in altri passaggi. Quest’opera breve di Calvino che conclude la mia esperienza con la trilogia degli antenati è un pomeriggio passato sull’altalena, un continuo alternarsi ossimorico di realtà sfacciata ed elementi fantastici e divertenti: ci sono alcune pagine che strappano un bel sorriso, altre che mi hanno portata a meditare con solennità su frasi lunghe e quanto mai veritiere, importanti. Trovo che sia geniale l’inserimento di tali parentesi riflessive in una cornice scanzonata e fantasiosa, nel puro e semplice stile calviniano.

  • FeReSHte
    2019-04-25 02:31

    چیزی که تو هر سه کتاب مجموعه نیاکان ما مشترکه، ایده اولیه فوق العاده بکرهکه تو "بارون درخت نشین" انگار با حوصله و دقت تا حد جزئیات پیش رفته و بسط داده شده و یه اثر باورنکردنی خلق کرده ولی برای دو تا اثر دیگه در حد یه ایده اولیه خام باقی موندهمن خیلی این کتابو دوست نداشتم...فضاها و شخصیت ها خیلییی کار نشده و رو هوا به نظر میومدولی به خاطر کالوینو و ایده های همیشه خلاقانش و طنازی هاش سه ستاره رو دادم;)

  • Simona Bartolotta
    2019-05-18 05:39

    "L'arte di scriver storie sta nel saper tirar fuori da quel nulla che si è capito della vita tutto il resto; ma finita la pagina si riprende la vita e ci s'accorge che quel che si sapeva è proprio un nulla."

  • Giovanna
    2019-05-04 04:32

    3.5Dei tre libri che compongono la trilogia Il cavaliere inesistente è quello che mi è piaciuto meno...Elaborerò qualcosa di sensato quando avrò tempo (o forse incollerò la parte che ho scritto per la tesina *pigra*)

  • Vderevlean
    2019-04-28 08:47

    O reinterpretare a lui Don Quijote cu un cavaler invizibil, un scutier debil care se identifică imediat cu obiectele din jurul său, așa se face că devine ba supă, apă, rață, broască sau cal. Mulți cavaleri care caută onoarea și restabiliarea drepturilor, totul pe parcursul unei campanii alături de Carol cel Mare.Roman postmodern, uneori ludic, însă deseori doar schematic în parodie și în trimiteri. Mi-au plăcut mai mult Vicontele tăiat în două și Baronul din copaci.

  • Minh Nhật
    2019-05-10 08:44

    dõng dạc tuyên bố, đã (cố) đọc xong, sau 2 năm

  • Mohsen
    2019-04-28 04:50

    کتاب جالبي بود، دومين کتابي بود که من از سه گانه‌ي کالوينو مي‌خواندم. کتاب اول ويکنت دو نيم شده بود که بيش از اين کتاب دوستش داشتم. از ابتدا تا انتهاي کتاب کالوينو در قالب شرح حماسه‌ها و دلاوري‌هاي ارتش شارلماني، به تمسخر تمام آن دلاوري‌ها مي‌پردازد. حوادث بي‌ربط، مسخره و سخيفي که در جريان اين حماسه‌آفريني‌ها رخ مي‌دهد و روند حوادث را به کلي تغيير مي‌دهد، احساس بي‌اهميتي و احمقانه بودن تمام آن رفتارهاي قهرمانانه را در خواننده ايجاد مي‌کند.

  • Mustafa Şahin
    2019-05-16 05:46

    Atalarımız üçlemesinin son kitabı. İdeal, hatta mükemmel; ancak varolmayan bir şövalye (Agilulfo) başrolde. Tam zıddı olarak ete kemiğe bürünmüş ama adeta bilinçten yoksun Gurdulu yanında. Temsil ettikleri değerler ve bu değerlerin eleştirisi açısından çok kilit karakterler olan Bradamante, Torrismondo ve Rambaldo da cabası.Harika adam şu Calvino. Absürd, eğlenceli ama bir yandan da ciddi.

  • فهد الفهد
    2019-05-15 07:28

    الفارس الخفي أضعف أجزاء الثلاثية برأيي، تدور أحداثه في عصر شارلمان، حيث فارس خفي أو بالأصح فارس غير موجود، أي ليس إلا دروع على لا شيء، وهذا الوجود واللاوجود محير فعلاً، ولم يحاول الروائي استكشافه، كما أنه لم يوظفه بشكل جيد برأيي، فلذا تبدو الرواية كفكرة عائمة بلا أحداث يسهل تذكرها.

  • Elham 8
    2019-05-11 05:38

    چرا اسم ایتالو کالوینو یک طوریه که آدم انتظار داره همه کتاباش خوب باشه و وقتی این طور نمیشه بدجور میخوره تو ذوقش!؟ باورم نمی شد نویسنده ی این کتاب با نویسنده ی "بارون درخت نشین" کتاب فوق العاده محبوبم، یکی باشهیه معنای انتزاعی که اصلا اهل این جور کتابا نیستم... با یه پرداخت آبکی...:/